Szukaj Pokaż menu

Faktopedia CMLXXXV - Co robią Chińczycy po niewidocznej stronie Księżyca

96 331  
575   69  
Dziś m.in. ukryty przekaz dla Tomasza Lisa, ile trwała najdłuższa operacja świata oraz co robią Chińczycy po niewidocznej stronie Księżyca.

Najgorsze miejsca, w których można stracić dziewictwo

64 202  
180   30  
Myśląc o swoim pierwszym razie, najczęściej wyobrażamy sobie magiczne chwile namiętności. Niestety, rzeczywistość to nie bajka, a kiedy przychodzi co do czego, nie wszystko jest usłane różami...

Zatrzymane w kadrze CCCLVI - Najtragiczniejszy wypadek kolejowy wszech czasów

68 511  
489   95  
Dzisiejszą podróż w czasie rozpoczniemy na Litwie (a może w Litwie...?), po drodze zwiedzimy Francję, Anglię, USA, Egipt, Czechosłowację i na sam koniec wylądujemy w Polsce.

#1. Litewski policjant prowadzi do pracy Żydów z getta wileńskiego. Podczas okupacji niemieckiej kolaboranci z Litwy terroryzowali z polską i żydowską częścią mieszkańców. Z 40 000 Żydów wojnę przeżyło tylko 700. Wilno, okupowana Polska (obecnie Wilno, Litwa), lipiec 1941.

Kliknij i zobacz więcej!

#2. Ostatnia walka Michaela Wittmanna, sierpień 1944 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Wittmann był niezwykle utalentowanym niemieckim dowódcą wojskowym, jednym z najskuteczniejszych czołgistów II wojny światowej. Na samym froncie wschodnim Wittmann zniszczył 119 radzieckich czołgów. Ogółem zalicza mu się zniszczenie 138 czołgów i 132 dział przeciwpancernych.
Za najbardziej spektakularną akcję Wittmanna uważa się zniszczenie około 20 czołgów i pojazdów wroga w ciągu 15 minut w czasie bitwy o Villers-Bocage, 13 czerwca 1944 roku. Zniszczone pojazdy, czyli czołgi, transportery opancerzone i ciężarówki należały do 4. Pułku Pancernego County of London Yeomanry. Wittmann dysponował tylko jednym czołgiem, Tygrysem, który po uszkodzeniu zdołał bezpiecznie opuścić i powrócić do własnej jednostki.
W chwili śmierci Wittmann dowodził czołgiem typu Tiger I o numerze „007”, jego jednostką był, uważany za elitarny, 101 Batalion Czołgów Ciężkich SS. Czołg Wittmanna otrzymał trafienie boczne w kadłub, które doprowadziło do eksplozji amunicji i śmierci całej załogi. W wyniku eksplozji odpadła wieża czołgu. Załoga została pochowana w bezimiennym grobie, a w 1983 roku przeniesiona na cmentarz wojskowy w La Cambe.

#3. Spotkanie wojsk amerykańskich i radzieckich nad Łabą, 1945 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#4. Samoloty należące do United States Air Force lecą w szyku nad kuwejckimi szybami z ropą, które trawi pożar wywołany przez wycofującą się armię iracką, Pustynna Burza 1991 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#5. Jeden z najtragiczniejszych wypadków kolejowych wszech czasów, 1917 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

12 grudnia 1917 roku przeładowany pociąg z francuskimi żołnierzami wracał z Włoch i rozbił się w okolicach Fréjus. Wagony zbudowane w większości z drewna szybko stanęły w płomieniach. Ze względu na ogromne zniszczenia, udało się zidentyfikować tylko 425 ofiar. Przyczyną katastrofy była nadmierna prędkość. Pociąg jechał około 135 km/h. W konsekwencji, mimo prób hamowania, rozpędzonej maszyny nie udało się zatrzymać.
Nie ma dokładnych danych, ale szacuje się, że w pociągu mogło zginąć nawet ponad 700 osób.
Podobny śmiertelny bilans miała tylko katastrofa kolejowa pod Ufą w ZSRR, gdzie życie straciło 575-675 pasażerów.
W 2004 roku szalejące tsunami na Sri Lance dosłownie porwały z ziemi pociąg Królowa wybrzeża z prawie 2000 pasażerów na pokładzie. Władze kraju szacowały, że życie straciło około 1700 pasażerów.

#6. 27. Zjazd Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, 4 marca 1986 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

XXVII Zjazd Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego trwał od 25 lutego do 6 marca 1986 roku w Moskwie. Był to pierwszy kongres pod przewodnictwem Michaiła Gorbaczowa jako sekretarza generalnego w KC KPZR. Zgodnie ze schematem, który 20 lat wcześniej ustanowił Leonid Breżniew, kongres odbył się pięć lat po poprzednim kongresie KPZR.

#7. Rower Otto podczas „Pokazu rowerów i motocykli w Grand Palais”, 1928 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#8. Proces czterech mężczyzn oskarżonych o udział w masowym mordzie w Charkowie, 1944 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Proces w Charkowie, był to pierwszy przypadek sądzenia nazistowskich zbrodniarzy, jeszcze w czasie trwania II wojny światowej, w 1943 rok. Przed Trybunałem Wojennym 4. Frontu Ukraińskiego obradującym w Charkowie postawiono czterech schwytanych hitlerowców. Byli to: funkcjonariusz 560. grupy niemieckiej tajnej policji polowej ober­gefieiter (starszy kapral) Reinhard Retzlaff, oficer niemieckiego wywiadu wojskowego kapitan Wilhelm Langheld, zastępca dowódcy kompanii Sonderkommando SD Untersturmführer SS (porucznik) Hans Ritz oraz kierowca Michaił Bułanow.
18 grudnia 1943 roku sąd ogłosił wyrok. Wszystkich czterech oskarżonych uznano za winnych i skazano na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano następnego dnia na Rynku Błago­­wieszczeńskim (Centralnym). Śmierć oprawców obserwowała licznie przybyła ludność miasta.
Proces wywołał zrozumiałe poruszenie na świecie. 3 stycznia 1944 roku „Daily Yorker” pisał:
Podczas procesu Ritz próbował usprawiedliwiać swoje przestępstwa, twierdząc "jestem żołnierzem". Było to kłamstwo. Żołnierz ściera się na polu bitwy z drugim żołnierzem. Ritz robił coś innego. Torturował i rozstrzeliwał pokojowo nastawionych, nieuzbrojonych obywateli.


#9. Owce spacerujące wzdłuż Kingsway w Londynie. Zostały wprowadzone do londyńskich parków w latach 20. i 30. XX wieku, aby pomóc utrzymać trawę pod kontrolą i obniżyć koszty koszenia, listopad 1926 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#10. Arnold Schwarzenegger, Slash i Axl Rose na planie teledysku You Could Be Mine, który znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Terminator 2: Dzień sądu, 1991 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#11. Reklama linii lotniczych Egypt Air, lata 40. XX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

#12. Ciężarówka, którą Olga Hepnarova zabiła 8 osób, 10 lipca 1973 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Olga pochodziła z bogatej rodziny, ojciec był urzędnikiem bankowym, matka wziętą dentystką. W dzieciństwie wpadła w głęboką depresję, ponieważ uważała, że rodzice traktowali ja znacznie gorzej niż jej. Podczas procesu mówiła o sobie: "popychadło", "ludzki podnóżek", "chłopiec do bicia".
W wieku kilkunastu lat próbowała popełnić samobójstwo. Następnie dziewczyna była leczona psychiatrycznie w zamkniętym zakładzie w skąd próbowała uciec. Została złapana przez sanitariuszy szpitala, którzy rzekomo maltretowali ją, a także została pobita przez kilka agresywnych pacjentek szpitala. W aktach medycznych nie odnotowano u niej żadnej choroby psychicznej.
Szybko wyprowadziła się z domu, jeszcze jako nastolatka zaczęła żyć na własny rachunek. Prawo jazdy zdała za pierwszym razem i podjęła pracę jako kierowca w Zakładach Transportowych Poczty i Telekomunikacji, następnie przeszła do komunikacji miejskiej.
Na początku 1973 roku sprzedała swoją chatkę i zamieszkała w hotelu robotniczym w Pradze. Wykluczenie ze społeczeństwa sprawiło, że Olga chciała się na nim zemścić. Na początku planowała wspiąć się na którąś z wysokich budowli na placu Wacława i strzelać do ludzi. Myślała też o doprowadzeniu do wykolejenia pociągu. Nie miała jednak możliwości, by tego dokonać.
W lipcu 1973 roku stała się właścicielką ciężarówki marki Praga RN. 9 lipca wysłała dwa listy do redakcji pism „Svobodné slovo” i „Mlady svět”:
Proszę, żebyście przyjęli ten list jako dokument. Oto moja spowiedź. Ja, Olga Hepnarová, ofiara waszego bestialstwa, skazuję was na karę śmierci przez przejechanie, a ogłaszam, że za moje życie jest X ludzi mało. Acta non verba.

10 lipca 1973 celowo wjechała ciężarówką marki Praga RN w grupę ludzi stojących na przystanku tramwajowym w praskich Holešovicach, zabijając 8 osób (3 osoby zginęły na miejscu, 5 zmarło w wyniku obrażeń) i raniąc 12 kolejnych – przy ulicy Obrońców Pokoju na przystanku było około 30 osób. Nie próbowała uciec z miejsca zdarzenia, funkcjonariuszowi, który pierwszy dotarł na miejsce powiedziała, że czynu dokonała z rozmysłem. Badanie krwi nie wykazało obecności alkoholu i narkotyków.
Jej proces trwał zaledwie pięć dni. Olga stwierdziła, że gdyby było to możliwe, powtórzyłaby swój czyn. Żałowała, że ofiar nie było więcej. W czasie procesu oświadczyła, że wrogość do społeczeństwa wynikała z powodu jej niezrozumienia. Lekarze ocenili jej inteligencję jako ponadprzeciętną.
Uznana za zdrową psychicznie została skazana na karę śmierci 6 kwietnia 1974 roku i powieszona 12 marca 1975 roku w więzieniu na Pankrácu po odmowie ułaskawienia przez premiera Lubomíra Štrougala, który zastępował chorego prezydenta Ludvika Svobodę. Nie odwoływała się od wyroku.

#13. James Hetfield i Kirk Hammett, członkowie zespołu Metallica, w 1983 roku w domu matki Kirka.

Kliknij i zobacz więcej!

#14. Kalibrator Piękna Urody firmy Max Factor - urządzenie do pomiaru urody i analizy wad twarzy, lata 30. XX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

#15. Królowa Elżbieta II spotyka Paula Hogana (Krokodyl Dundee) i zmarłą 8 sierpnia 2022 roku Olivię Newton-John, 1980 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#16. Sir Oswald Moseley prowadzi marsz Brytyjskiej Unii Faszystów we wschodnim Londynie, 1936 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Brytyjska Unia Faszystów została utworzona 1 października 1932 roku przez sir Oswalda Mosleya, byłego działacza Partii Konserwatywnej, a następnie Partii Pracy oraz najmłodszego członka Izby Gmin i ministra. 36-letni Mosley w styczniu 1932 roku odwiedził faszystowskie Włochy, gdzie został przyjęty przez Benito Mussoliniego, a po powrocie do kraju utworzył BUF.
BUF brała udział w kolejnych wyborach parlamentarnych, poza 1935 rokiem, uzyskując czasami duże sukcesy zwłaszcza w wyborach lokalnych. Pod ich wpływem zaczęto organizować liczne marsze i demonstracje w Londynie, głównie o charakterze antysemickim. Jeden z nich w październiku 1936 roku doprowadził do poważnych zamieszek zwanych bitwą na Cable Street, kiedy pochód około 5 tysięcy członków Brytyjskiej Unii Faszystów został zaatakowany przez lewicowych bojówkarzy.
Po wybuchu wojny z Niemcami 3 września 1939 roku, przywódcy BUF opowiedzieli się za lojalnym wypełnianiem powinności patriotycznych, choć nie zaprzestano urządzania pacyfistycznych manifestacji. 23 maja 1940 roku Mosley wraz z 750 członkami swojej partii zostali aresztowani i internowani, a partia została zdelegalizowana.
Po wojnie zajął się ponownie działalnością polityczną. Tym razem w założonej przez siebie Unii Postępu, która to sprzeciwiała się integracji Wielkiej Brytanii ze Wspólnotami Europejskimi.


#17. Wystawa sklepowa firmy W. Tickner Fish & Poultry, Derby, Anglia, 1912 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#18. Włoscy macho pomagają pięknej damie w krótkiej spódniczce pchać samochód (Fiat 500) Włochy, lata 80. XX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

#19. Nowo powstała firma butelkująca Coca-Colę, 1899 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#20. Start balonu z placu Marszałka Józefa Piłsudskiego przy Pałacu Saskim w Warszawie w rocznicę Bitwy Warszawskiej rozegranej w 1920 roku, 15 sierpnia 1938 rok. Źródło: NAC

Kliknij i zobacz więcej!

W poprzednim odcinku


Źródła: 1, 2, 3, 4
489
Udostępnij na Facebooku
Następny
Przejdź do artykułu Najgorsze miejsca, w których można stracić dziewictwo
Podobne artykuły
Przejdź do artykułu 5 rzeczy o bezdomności, o które tak naprawdę boicie się zapytać
Przejdź do artykułu RPA: Gdzie firmy ubezpieczeniowe odmawiają polis volkswagenowi polo, czyli o bezpieczeństwie
Przejdź do artykułu Dziewczyna, z której wyśmiewali się w szkole, zemściła się po 10 latach
Przejdź do artykułu Drwal, krawiec, żołnierz czy szpieg - kim był tajemniczy biznesmen, który zniknął z Podlasia tak szybko, jak się pojawił
Przejdź do artykułu 7 rzeczy, których większość ludzi nie wie o... grudniu
Przejdź do artykułu 20 rzeczy, które mnie zaskoczyły po przylocie do Nowej Zelandii
Przejdź do artykułu Wspomnienia konduktora, czyli wesołe życie za czasów PRL
Przejdź do artykułu „Jak przeprowadzić rewolucję w kilku punktach” - o fenomenie kolorowych rewolucji. Cz. I: Jugosławia
Przejdź do artykułu Widoki, dla których warto udać się na sam koniec świata

Dobra, dobra. Chwila. Chcesz sobie skomentować lub ocenić komentujących?

Zaloguj się lub zarejestruj jako nieustraszony bojownik walczący z powagą